Ben zaten her acının tiryakisi olmuşum şeklindeki girişlerimin sonudur bu cicim, bize şimdiye kadar aman kimseyi takma, o da kimmiş, en harika sensin falan tarzında şişirmeler geldi, geldi de noldu millet öküz oldu bırakalım öküzlüğü de insan olalım, bir kere "Ne sen üstünsün birinden ne de biri senden!" bunu bi bilelim, bilelim ki yola doğru devam edelim mutlu olmak için iyi olmak için diğerlerinin berbat olmasına ihtiyacımız yok ha eğer birilerinin gerçekten ihtiyacı varsa onlar önce bi intihar falan etsinler ahirette mutlu olurlar belki sevap sonuçta.
Mutluluk bizde omadığı halde başkalarına verebileceğimiz tek şeydir (montaigne). Biri mutsuzum diyorsa sevmeli ama karşılık beklemeden sevgi beklemeden eğer öyle seversen zaten karşındaki de seni sever tabi eğer demin bahsettiğimiz öküzlerden değilse ha bir de sevgi vıcık vıcık muhabbetler canımlar cicimler değil sevgi içerde.
Hayattan ne beklediğinize bağlı olarak yaşamınız şekillenir mimar olmak istiyosan sayısal seçersin gibi bu da işte. Mutluluk istiyosan güleceksin insanlara mutluluk vereceksin bu demek değil ki milleti memnun etmek için parçala kendini köle ol hayır senden bunları bekleyen zaten sevmez seni o yüzden sen duygularını ver ki duygu alasın laf verirsen laf alırsın ve iş verirsen de iş, annene bak mesela senden maddi birşey istedi mi hiç, ona bir öpücüğün yetti yüzünde kocaman gülümseme uyanmasına onu feyz al işte o karşılıksız olan, onu ara ki mutlu olasın bir de mutluluk başkalarında değil yanlış anlaşılmasın mutluluk senin yüzünde, iki dudağında, gözlerinde mutluluk beyninde mutluluğu kimsede arama şayet bulamayacaksın içine bakmadığın sürece. Bu da benden bir tavsiye...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder